دوره 2، شماره 4 - ( زمستان 1395 )                   جلد 2 شماره 4 صفحات 1-9 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


چکیده:   (174 مشاهده)

سابقه و هدف: خودمراقبتی فرآیندی است که توسط بیماران برای پیشگیری از بروز عوارض

کوتاه مدت و بلندمدت بیماری انجام می شود. این مطالعه به منظور بررسی موانع رفتار خودمراقبتی

در بیماران مبتلا به دیابت نوع دو صورت گرفت.

مواد و رو ش ها: مطالعه از نوع توصیفی- مقطعی بود که در فصل پاییز بر روی 130 نفر از

بیماران دیابتی تحت پوشش کلینیک فوق تخصصی طوبی و مصطفویان به روش نمون هگیری

تصادفی انجام شد. ابزار مطالعه پرسشنامه محق قساخته براساس مقیاس لیکرت بود. داده ها پس

از جمع آوری و کدگذاری در نرم افزار SPSS 20 و با استفاده از آزمون های توصیفی و تحلیلی

مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.

یافته ها: میانگین سنی بیماران 55 / 62 سال مشاهده شد که 55 نفر از آنان مرد ) 43/ 1 درصد(

و 74 نفر زن ) 56/ 9 درصد( بودند. موانع خودمراقبتی در مطالعه شامل: موانع جسمی 50/ 5

درصد، موانع آموزشی 50 درصد، موانع اقتصادی 42/ 5 درصد، موانع روانی 32/ 3 درصد

و موانع اجتماعی 31 / 75 درصد می باشد. بین میانگین نمره موانع خودمراقبتی با ویژگی های

دموگرافیک )سن، جنس و شغل( بیماران ارتباط معنی داری وجود نداشت (P<0.05)

نتیجه گیری: با توجه به کارکرد بسیار مؤثر خودمراقبتی و همچنین شناسایی موانع خودمراقبتی

در مطالعه حاضر، از این رو برنام هریزی و طراحی مداخلات و توانمندسازی در جهت پیشگیری و

کنترل بیماری دیابت و ارتقای سلامت و کیفیت زندگی بیماران به مسئولین نظام سلامت پیشنهاد

و ارائه م یگردد.

واژه‌های کلیدی: دیابت، رفتارخودمراقبتی، موانع
متن کامل [PDF 354 kb]   (54 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي-کامل |
دریافت: ۱۳۹۶/۲/۷ | پذیرش: ۱۳۹۶/۲/۷ | انتشار: ۱۳۹۶/۲/۷